19/4/18

Συνέντευξη με το δρ. Daniel Siegel: «Γονιός, η πιο δύσκολη δουλειά»



Συνέντευξη με το δρ. Daniel Siegel: «Γονιός, η πιο δύσκολη δουλειά»
πηγη

Συνέντευξη με το δρ. Daniel Siegel: «Γονιός, η πιο δύσκολη δουλειά»

Συνέντευξη με το δρ. Daniel Siegel, ψυχίατρο-νευροβιολόγο, καθηγητή του Πανεπιστήμιου της Νότιας Καλιφόρνιας  

Αποτέλεσμα εικόνας για γονεις
πηγη

 

Δεν είναι δυνατόν σαν γονείς να τα ξέρουμε όλα, να μην κάνουμε ποτέ λάθη και να έχουμε πάντα την υπομονή του Ιώβ. Όλοι έχουμε προβλήματα και ανησυχίες, και συχνά καλούμαστε να παίξουμε πολλούς ρόλους που δεν ξέρουμε πώς να συνδυάσουμε. Πώς πρέπει, λοιπόν, να είναι ο «καλός γονιός»; Στο ερώτημα αυτό και σε μερικά ακόμη απάντησε ο γνωστός ψυχίατρος-νευροβιολόγος, δρ. Daniel Siegel, προσκεκλημένος του Εργαστηρίου Διερεύνησης Ανθρώπινων Σχέσεων στην ημερίδα που διοργάνωσε πρόσφατα με θέμα «Όταν νιώθει το μυαλό και σκέφτεται η καρδιά».

Ποιος είναι

O δρ. Daniel J. Siegel είναι ψυχίατρος, νευροβιολόγος, εκπαιδευτής και ερευνητής των νευροεπιστημών. Έχει εκπονήσει σημαντικές εργασίες για τη σχέση ανάμεσα στη λειτουργία του εγκεφάλου και τα συναισθήματα. Το έργο του έχει βραβευτεί από επιστημονικά ιδρύματα, όπως το Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας και το Stanford Medical School. Διδάσκει στο Mindful Awareness Research Center, στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας και στο Center for Human Development στο Λος Άντζελες, και διευθύνει το διεθνές μη κερδοσκοπικό ίδρυμα Children’s Mental Health Alliance Foundation στη Νέα Υόρκη.



Έχετε μεγάλο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη του μυαλού των παιδιών και των νέων. Γιατί έχετε εστιάσει τόσο σε αυτές τις ηλικίες; Το μυαλό πρωτοσχηματίζεται στα πρώτα χρόνια της ζωής μας, και αυτό είναι το διάστημα που μπορούμε να κάνουμε τις πιο αποτελεσματικές παρεμβάσεις για να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να μεγαλώσουν σωστά. Η έρευνα έχει δείξει ότι από τα πρώτα χρόνια το μυαλό διαμορφώνεται και από τις σχέσεις μας. Μάλιστα, με αυτή την επιστημονική γνώση ξεκίνησε μεγάλο μέρος της δουλειάς μου.


Οι παιδικές μνήμες καθορίζουν τι γονείς θα γίνουμε;
Αν, όταν ήσασταν παιδί, η μητέρα σας το έσκαγε το πρωί χωρίς να λέει «αντίο», σαν γονιός μπορεί να δυσκολεύεστε με τον αποχωρισμό. Τέτοιες συναισθηματικές ή τραυματικές αναμνήσεις συχνά αποθηκεύονται σε μη λεκτική μορφή και έρχονται στην επιφάνεια όταν συμβεί κάτι παρόμοιο. Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε τις ανασφάλειες της παιδικής μας ηλικίας.


Υπάρχει, δηλαδή, τρόπος τα παιδιά να «μην πληρώνουν τα σπασμένα» της παιδικής ηλικίας των γονιών τους;
Για να πάψουν οι γονείς να κατευθύνουν στα παιδιά το θυμό τους, να γίνονται σαρκαστικοί ή αυστηροί, πρέπει να καταλάβουν τι προκαλεί αυτή τη συμπεριφορά. Δεν μπορούμε βέβαια να αλλάξουμε ό,τι έχει συμβεί, μπορούμε όμως να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε γι’ αυτό. Πώς; Μέσω της αυτογνωσίας, που μπορούμε να επιτύχουμε μόνοι μας ή με τη βοήθεια του συντρόφου μας ή κάποιου ειδικού.


Πώς μπορούμε να επανορθώσουμε ένα λάθος μας;
Όλοι οι γονείς βιώνουν στιγμές που είναι κουρασμένοι, είναι εκνευρισμένοι ή απλώς δεν αντέχουν άλλο και ξεσπούν στα παιδιά τους με σκληρότητα. Μια απότομη αλλαγή στη συμπεριφορά ενός γονέα, που συνήθως είναι προσιτός και συντονισμένος στις ανάγκες του παιδιού, δημιουργεί αναστάτωση και σύγχυση. Φυσιολογικά, ο έγκαιρος απολογισμός τού τι έγινε και η αποκατάσταση της ζημιάς έρχονται από την πλευρά του γονέα και αντισταθμίζουν το περιστασιακό ξέσπασμα. Με λίγα λόγια, ζητάμε συγγνώμη και εξηγούμε γιατί αντιδράσαμε έτσι.


Ποιο είναι, λοιπόν, το μυστικό για να «χτίσουμε» υγιείς δεσμούς με τα παιδιά μας;
Σημαντική είναι η συναισθηματική επικοινωνία, όπου ο γονιός μοιράζεται τις θετικές και τις αρνητικές συναισθηματικές καταστάσεις του παιδιού του και το βοηθά να ελέγξει τα συναισθήματά του. Επίσης, πρέπει να δίνει σημασία στη χρήση της εξωλεκτικής επικοινωνίας, π.χ. όταν του μιλά, να το κοιτά στα μάτια κτλ. Εξίσου σημαντικό είναι ο γονιός να μιλά στο παιδί του για τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις αναμνήσεις του, έτσι ώστε να δημιουργηθεί ένας διάλογος με κύριο χαρακτηριστικό τη συναισθηματική κατανόηση.


Πρέπει να λύνουμε εμείς τα προβλήματα των παιδιών μας και να τα γλιτώνουμε από αρνητικά συναισθήματα;
Όχι. Η βασική ιδέα είναι να βοηθάμε τα παιδιά να βγάζουν νόημα από τις εμπειρίες τους και να τις κατανοούν, είτε είναι θετικές είτε είναι αρνητικές. Όταν βοηθάμε τα παιδιά μας να διαχειριστούν τα αρνητικά τους συναιθήματα, στην ουσία τα βοηθάμε να γνωρίσουν τον εαυτό τους.

Εσείς, ως πατέρας, ακολουθείτε εύκολα όσα διδάσκετε; Το να είσαι γονιός είναι η πιο δύσκολη δουλειά, ακόμη κι όταν γράφεις βιβλία για το θέμα αυτό. Σίγουρα χρειάζεται να έχεις στόχους, πολλή καλοσύνη και υπομονή με εσένα και με τα παιδιά σου- και φυσικά να έχεις την ικανότητα να βλέπεις μέσα σου, αλλά και μέσα στους άλλους. Αν δεις το βιβλίο «Parenting from the Inside Out», θα βρεις παραδείγματα από δικά μου γονικά λάθη και προσπάθειες, ακόμη και τότε που το έγραφα!



Λογαριασμοί με το παρελθόν
Ο καθηγητής Siegel τονίζει ότι ο τύπος συναισθηματικού δεσίματος που αναπτύξαμε με τους γονείς μας παίζει σημαντικό ρόλο στο τι τύπος γονέα θα γίνουμε τελικά οι ίδιοι. Η σχέση, όμως, με το παρελθόν δεν είναι μοιρολατρική. Σαν ενήλικοι μπορούμε να αναμετρηθούμε με το παρελθόν και να αλλάξουμε!

Συναισθηματικός δεσμός με τους γονείς
Ασφαλής πρόσδεση
Σταθερή επικοινωνία και ανταπόκριση του γονέα στις ανάγκες του παιδιού, που του δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας. Το παιδί αναπτύσσει μεγαλύτερη αυτοεκτίμηση, κοινωνική νοημοσύνη και επιμονή στη λύση προβλημάτων.
Αποφευκτική πρόσδεση
Οι γονείς απορρίπτουν το παιδί επανειλημμένα. Αυτό αποφεύγει τη συναι­­­σθηματική σύνδεση μαζί τους και αργότερα γίνεται ακόμη πιο απομονωμένο.
Αμφιθυμική πρόσδεση
Ο γονέας είναι ασυνεπής. Το παιδί δεν ξέρει τι να περιμένει από αυτόν. «Δύσκολα» παιδιά, με τάσεις διάσπασης, έχουν συχνά τέτοιες εμπειρίες.
Αποδιοργανωμένη πρόσδεση
Ο γονέας είναι χαοτικός, μερικές φορές τρομακτικός. Το παιδί δυσκολεύεται στις κοινωνικές σχέσεις και στον έλεγχο των συναισθημάτων του.

Τύπος μελλοντικού γονέα
Ελεύθερος
Έχει διαχωριστεί με επιτυχία από τους γονείς του, είναι ασφαλής στις σχέσεις του. Οι γονείς αυτοί είναι πιθανό να μεγαλώσουν παιδιά με «ασφαλείς δεσμούς». Εδώ, όμως, ανήκουν και γονείς που αναμετρήθηκαν με τις αρνητικές τους εμπειρίες και τις ξεπέρασαν.
Αποφευκτικός
Δεν συνδέει καθόλου τις προηγούμενες εμπειρίες του με το παρόν του. Αποσυνδέεται συναισθηματικά από το παιδί του, γεγονός που οδηγεί σε «αποφευκτικό δεσμό».
Μπερδεμένος
Υπεραναλύει εμπειρίες του παρελθόντος, οι οποίες παρεμβαίνουν στον τρόπο που ανατρέφει το παιδί του. Το παιδί είναι πιθανό να αναπτύξει «αμφιθυμικό δεσμό».
Αποδιοργανωμένος
Βίωσε σημαντικό τραύμα ή απώλεια που παραμένουν «άλυτα». Είναι πιθανό να μεγαλώσει παιδιά με αποδιοργανωμένο δεσμό, ακόμη κι αν έχει τις καλύτερες προθέσεις.


Ευχαριστούμε για τη συνεργασία την κ. Μαρία Σταματάκη, ψυχοθεραπεύτρια-οικογενειακή θεραπεύτρια.


Πηγη

 


Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου η Αθήνα



πηγη

Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου η Αθήνα

Τη Δευτέρα 23 Απριλίου θα ξεκινήσει και επίσημα η θητεία της Αθήνας ως Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου και ο δήμαρχος της πόλης Γιώργος Καμίνης παρουσίασε τους άξονες και τη φιλοσοφία της διοργάνωσης.

Η Αθήνα θα βρεθεί στο επίκεντρο των βιβλιόφιλων όλου του κόσμου με περισσότερες από 250 εκδηλώσεις, μια επιλογή που έγινε από την UNESCO και στηρίζεται στην χορηγία του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρος. Τα εγκαίνια θα γίνουν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο τη Δευτέρα στο Μουσείο της Ακρόπολης.

Ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Γιώργος Καμίνης τόνισε ότι «η διοργάνωση Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου είναι μια ακόμη ευκαιρία διεθνούς διάκρισης για την πόλη της Αθήνας και ανάδειξής της σε προορισμό πολιτισμού». Όπως δήλωσε ο δήμαρχος Αθηναίων «σκοπός της διοργάνωσης είναι να εμπνεύσει, να δημιουργήσει, να δώσει κίνητρα για ανάγνωση, να αφήσει πολιτιστικό αποτύπωμα στην πόλη και να υπενθυμίσει ότι βιβλίο σημαίνει ιστορίες, αφήγηση, σημαίνει φαντασία, πρωτοπορία και δημιουργικότητα, τέχνες, επιστήμες, ακόμη και νέες τεχνολογίες. Σημαίνει περιπέτεια και απόλαυση». Εξειδικεύοντας ακόμη περισσότερο τον στόχο της διοργάνωσης, ο κ. Καμίνης είπε: «θέλουμε να φτάσει το βιβλίο σε κάθε γειτονιά, στους πολλούς, σε όλους τους πολίτες, με περισσότερες από 250 δράσεις και εκδηλώσεις μέσα στους επόμενους δώδεκα μήνες».
Περισσότερες από 250 εκδηλώσεις

Διακεκριμένοι συγγραφείς, όπως η νομπελίστα Herta Mueller, ο Ian McEwan, ο George Saunders, ο John Connolly και πολλοί άλλοι επισκέπτονται την Αθήνα.

Μία Κινητή Βιβλιοθήκη θα περιδιαβαίνει από τον Μάιο όλες τις γειτονιές της Αθήνας προκειμένου, όταν είναι δύσκολο να φτάσει ο κάτοικος στο βιβλίο, να φτάσει το βιβλίο στον κάτοικο.

Καλλιτεχνικά δρώμενα, όπως θέατρο, χορός, performances, εικαστικά εμπνέονται από το βιβλίο και απλώνονται σε διάφορα μέρη της πόλης. Δημόσιες αναγνώσεις με ερμηνείες νέων καλλιτεχνών, σε απρόσμενα σημεία της καθημερινότητας, προσφέρουν ένα ευχάριστο δημιουργικό διάλειμμα.

Δεκάδες μεγάλοι πολιτιστικοί οργανισμοί και φορείς, όπως το Εθνικό Θέατρο, η Εθνική Λυρική Σκηνή και το Μουσείο Μπενάκη αλλά και μικρότερες δημιουργικές ομάδες, όπως ο Κινητήρας, οργανώσεις με κοινωνικό έργο όπως το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού και το Διαβάζω για τους άλλους, ξένα Ινστιτούτα, όπως το Ινστιτούτο Γκαίτε, το Βρετανικό Συμβούλιο, το Γαλλικό Ινστιτούτο, πρεσβείες, όπως αυτές των βορείων χωρών, των ΗΠΑ και πολλές ακόμα, τα προγράμματα και οι οργανισμοί του δήμου Αθηναίων, η Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδος αλλά και η Γεννάδειος, οι Πανεπιστημιακές Βιβλιοθήκες και οι Βιβλιοθήκες του δήμου Αθηναίων, τα Πανεπιστήμια, με πρωταγωνιστές τους εκδότες και τους συγγραφείς, τους θεσμικούς φορείς του βιβλίου καθώς κι όλους τους επαγγελματίες του βιβλίου – δουλεύουν πυρετωδώς για τη διοργάνωση.

«Ενώ μιλάμε για τη δύναμη της φιλαναγνωσίας, ζούμε σε ένα περιβάλλον που εχθρεύεται τη σχέση του ανθρώπου με το βιβλίο» σημείωσε ο πρόεδρος της Εταιρίας Συγγραφέων κ. Γιώργος Χουλιάρας, ο οποίος συνεχάρη τον δήμο Αθηναίων για τη μεγάλη διοργάνωση. Ο εκπρόσωπος της Πρωτοβουλίας Συνεργασίας για τις Βιβλιοθήκες κ. Βασίλης Τσιμπούκης αναφέρθηκε στις δράσεις της πρωτοβουλίας με αιχμή τα αμερικανικά λαϊκά παραμύθια, ενώ από το Δίκτυο Δικαιωμάτων για το Παιδί, κ. Πάνος Χριστοδούλου τόνισε τη σημασία της διάδοσης του βιβλίου στις παιδικές ηλικίες και σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες.

Ξεχωριστή σημασία προσλαμβάνει η συμμετοχή των 75 βρεφονηπιακών σταθμών του δήμου Αθηναίων στη μεγάλη διοργάνωση.

Στρογγυλά τραπέζια σε συνδιοργάνωση με πρεσβείες και ινστιτούτα θα πραγματοποιηθούν μέσα στη χρονιά, όπως οι διαγενεακοί διάλογοι της ισραηλινής λογοτεχνίας με μεταξύ άλλων τους A.B. Yehoshua και Eshkol Nevo, στα μέσα Μαΐου.

Παράλληλα μέσα από το μοναδικό project, τις «Ανοικτές Συλλογές», περίπου 30 ιδρύματα, ινστιτούτα, βιβλιοθήκες και μουσεία, θα ανοίξουν τις πόρτες τους στο κοινό για εκδηλώσεις και συνέργειες και θα αποκαλύψουν ένα αθέατο τμήμα από τις σημαντικές συλλογές τους, που θα είναι δωρεάν προσβάσιμο στο κοινό, σε μια «σκυταλοδρομία μοναδικών θησαυρών» που θα διαρκέσει 12 μήνες, με στόχο να αποτελέσει θεσμό για την πόλη.

Από το δημαρχείο ξεκινά τον Μάιο και η Σκυταλοδρομία Λόγου- μία από τις συνεργασίες της διοργάνωσης με τους Έλληνες εκδότες με πρώτο τον ποιητή Τίτο Πατρίκιο που θα παραδώσει τη «σκυτάλη» στον συγγραφέα Παντελή Μπουκάλα. Ειδικό αφιέρωμα θα υπάρχει για τους τιμημένους με Νόμπελ Έλληνες ποιητές Γιώργο Σεφέρη και Οδυσσέα Ελύτη. Αγαπημένοι Έλληνες συγγραφείς μας ξεναγούν σε γειτονιές και περιοχές της πόλης, που αποτέλεσαν σκηνικό των μυθιστορημάτων τους, έμπνευσή τους ή συνδέονται με το βιβλίο.

Τα μικρά βιβλιοπωλεία σε κάθε γωνιά της Ελλάδας θα γιορτάσουν μέσα από την Ημέρα των μικρών Βιβλιοπωλείων (28 Απριλίου), που φέτος διοργανώνεται για πρώτη φορά στη χώρα μας. Ένα αστικό πικνικ ‘book edition’ στο κέντρο της πόλης, στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης (πρ. Πλ. Κοτζιά), θα χαλαρώσει μικρούς και μεγάλους στις 5 Μαΐου. Η έκθεση «Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας – Ζωγραφίζοντας για τα βιβλία» που μόλις ξεκίνησε στο Μουσείο Μπενάκη θα συνεχίζεται μέχρι τα τέλη Ιουλίου. Μέχρι τον Μάιο διαρκεί η έκθεση «Έργα πέρα από τις γραφές του Καβάφη” στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, ενώ η έκθεση "Ισλαμική καλλιγραφία – η τέχνη της γραφής" θα φιλοξενείται από τον Απρίλιο ως τον Ιούνιο στο μουσείο Μπενάκη. Το Φεστιβάλ Αθηνών συμμετέχει στη διοργάνωση με εκδηλώσεις στο πλαίσιο της δράσης «Άνοιγμα στην πόλη», καθώς και με παραστάσεις όπως το Φαρενάιτ 451 του Θωμά Μοσχόπουλου και παραστάσεις εμπνευσμένες από εμβληματικούς συγγραφείς όπως Τζόις, Μπέκετ, Πόε.

Το Εθνικό Θέατρο θα κάνει τον Ιούνιο «θεατρικά δρομολόγια» με το «Λεωφορείο ο Πόθος» στις γειτονιές της Αθήνας. Τα μεγάλα φεστιβάλ της πόλης, όπως το Jazz Festival, το Athens Open air Film Festival, το Athens Science Festival, το Refugee food festival έχουν φέτος μια γεύση από βιβλίο. Στη δημοτική Πινακοθήκη από τέλη Ιουνίου και για ένα περίπου μήνα θα φιλοξενηθούν εκθέσεις για το βιβλίο ως έργο τέχνης. Έργα 60 περίπου καλλιτεχνών εμπνευσμένα από το βιβλίο θα βρίσκονται σε αναπάντεχα μέρη της πόλης στη δράση «The City reads» του The Art Foundation από τέλος Απριλίου μέχρι τέλος Μαΐου. Η πρωτοφανής βιβλιοθήκη της ATOPOS γίνεται εργαστήρι αντισυμβατικών παραμυθιών και ποίησης.

Ο ιστορικός ραδιοφωνικός σταθμός της πρωτεύουσας «Αθήνα 9.84», συμμετέχει με έναν ξεχωριστό τρόπο στην Αθήνα 2018 – Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου, με την έκδοση ενός μοναδικού βιβλίου, στο οποίο 30 συγγραφείς εμπνέονται από τις λέξεις «Αθήνα» και «984». Το βιβλίο θα παρουσιαστεί στις 31 Μαϊου, ημέρα των 31ων γενεθλίων του σταθμού της πόλης.

Ο συντονιστής της Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου κ. Γιάννης Τροχόπουλος δήλωσε ότι «η διοργάνωση φιλοδοξεί να αγγίξει ολόκληρη την πόλη, κάθε ηλικιακή ομάδα, κάθε γεωγραφικό διαμέρισμα, κάθε κοινωνική κατηγορία ― τους νέους αλλά και τους μεγαλύτερους, τους κατοίκους του κέντρου αλλά και των περιχώρων, ανθρώπους με υψηλό αλλά κι ανθρώπους με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, την πνευματική πρωτοπορία, αλλά κι εκείνα τα κοινωνικά στρώματα που αισθάνονται απομονωμένα, τους ντόπιους αλλά και τους επισκέπτες της πόλης, τους τουρίστες, τους μετανάστες ή τους πρόσφυγες».

Η συντονίστρια του προγράμματος της Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου κυρία Εριφύλη Μαρωνίτη σημείωσε ότι «το στοίχημα ήταν να διαμορφωθεί ένα πρόγραμμα ενός έτους, όσο το δυνατόν πιο πολυσυλλεκτικό και αντιπροσωπευτικό και να αναδειχθεί ο κεντρικός ρόλος που έχουν οι αφηγήσεις στη ζωή μας, ακόμη και στις καινούργιες και ενίοτε μη αποδεκτές από όλους μορφές και εκδοχές τους».

Πηγη 


18/4/18

Δωρεάν το παραμύθι : "Μια Φιλία Διαφορετική"

 
 Δωρεάν το παραμύθι : "Μια Φιλία Διαφορετική"
 Το παραμύθι «Μια Φιλία Διαφορετική», θέλει να βοηθήσει τους μικρούς του αναγνώστες να κατανοήσουν την έννοια της διαφορετικότητας μεταξύ των ανθρώπων, να τους δώσει κίνητρο να μπουν στη θέση που είναι οι ήρωες και να καταλάβουν πως τίποτα στη ζωή δεν είναι ακατόρθωτο. Φιλία, Επικοινωνία, Συνεργασία και Κατανόηση, είναι οι μαγικές λεξούλες που δίνουν πάντα την λύση. Το παραμύθι απευθύνεται σε παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας.

 Κατεβάστε το στον υπολογιστή σας, εκτυπώστε το ή διαβάστε το σε ηλεκτρονικό βιβλίο

 Πατήστε εδω

16/4/18

"Boarding Pass στον αυτισμό": Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που εξοικειώνει τα παιδιά με αυτισμό, στη διαδικασία ενός αεροπορικού ταξιδιού



Αποτέλεσμα εικόνας για παιδι και αεροπλανο
πηγη

"Boarding Pass στον αυτισμό": Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που εξοικειώνει τα παιδιά με αυτισμό, στη διαδικασία ενός αεροπορικού ταξιδιού 

Έχετε σκεφτεί ποτέ πόσο εύκολη ή δύσκολη είναι για ένα παιδί με αυτισμό η διαδικασία ενός αεροπορικού ταξιδιού; Μπορείτε να φανταστείτε πώς ερμηνεύονται τα αμέτρητα αισθητηριακά ερεθίσματα του αεροδρομίου από τα παιδιά αυτά και τι συναισθήματα τους προκαλούν; Γνωρίζετε τι θα μπορούσατε να κάνατε εσείς, αν συνταξιδεύατε δίπλα σε ένα παιδί ή ενήλικα με Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) και είχε απρόσμενα μια έντονη αντίδραση λόγω άγχους;
Η μετακίνηση με αεροπλάνο ενός παιδιού ή ενήλικα με ΔΑΦ δεν είναι πάντα ζήτημα αναψυχής. Συχνά, παιδιά και ενήλικες απαιτείται να ταξιδέψουν και να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις για το ζωτικό θέμα των θεραπειών τους. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν είναι πολλές φορές εφικτό, καθώς η όλη διαδικασία του αεροπορικού ταξιδιού είναι αρκετά αγχογόνα (φωτεινές πινακίδες, θόρυβοι, διαρκείς μετακινήσεις, αναμονές, καθυστερήσεις, διαδικασία απογείωσης και προσγείωσης, πιθανές αναταράξεις κ.λπ.). Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, οι γονείς παιδιών με ΔΑΦ διστάζουν να επιλέξουν το αεροπλάνο ως μέσο της μετακίνησής τους. Και με δεδομένο ότι περίπου 1 στα 68 παιδιά του γενικού πληθυσμού διαγιγνώσκεται στο φάσμα του αυτισμού, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι αυτό είναι ένα ζήτημα που αφορά πολλούς ανθρώπους. Ωστόσο, επειδή είναι και ζήτημα πολιτισμού και παιδείας ο τρόπος με τον οποίο θα το προσεγγίσουμε, πρόκειται τελικά για κάτι που μας αφορά όλους.

Έχοντας, λοιπόν, ως στόχο το να μπορέσουν τα παιδιά με ΔΑΦ να «ανοίξουν» τα φτερά τους, το Ίδρυμα Ωνάση δημιούργησε ένα καινοτόμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, το «Boarding Pass στον Aυτισμό», το οποίο περιλαμβάνει τέσσερις άξονες: α. προσομοίωση διαδικασίας αεροπορικού ταξιδιού για παιδιά με αυτισμό, β. δημιουργία ενός εκπαιδευτικού εγχειρίδιου με κοινωνικές ιστορίες για θεραπευτές και γονείς παιδιών με ΔΑΦ, γ. εκπαίδευση μέρους του προσωπικού που εργάζεται στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών και της AEGEAN, καθώς και δ. δημιουργία ενός ενημερωτικού εντύπου για όλους τους ταξιδιώτες.
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα ειδικής αγωγής δημιουργήθηκε από το Ίδρυμα Ωνάση, σε συνεργασία με τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, τελεί υπό την επιστημονική αιγίδα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και έχει την υποστήριξη της AEGEAN. Ειδικότερα την επιστημονική ευθύνη του προγράμματος έχουν η κα Αγγελική Γενά, Κλινική Ψυχολόγος και Καθηγήτρια στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, και η κα Κατίγκω Χατζηπατέρα-Γιαννούλη, Κλινική Ψυχολόγος και Affiliate Fellow της Βρετανικής Ψυχολογικής Εταιρείας.

Τι είναι οι Κοινωνικές Ιστορίες;

Στο πλαίσιο του «Boarding Pass στον Αυτισμό», δημιουργήθηκε από το Ίδρυμα Ωνάση, υπό την επιστημονική αιγίδα του ΕΚΠΑ, ένα εκπαιδευτικό και καινοτόμο εγχειρίδιο κοινωνικών ιστοριών, το οποίο μπορεί να αποτελέσει ουσιαστικό εργαλείο στα χέρια των θεραπευτών και των γονέων σε όλη την Ελλάδα. Οι Κοινωνικές Ιστορίες (ΚΙ) είναι μικρές ιστορίες οι οποίες παρουσιάζουν συγκεκριμένες περιστάσεις, καθώς και τον τρόπο εμπλοκής ενός ή περισσότερων ατόμων σε αυτές. Περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικές με αυτές τις συγκεκριμένες περιστάσεις, όπως τα βήματα προσέγγισής τους, τα πιθανά σενάρια και τις ενδεχόμενες αντιδράσεις των εμπλεκομένων κ.ά.
Χρησιμοποιώντας φωτογραφίες ή σαφή περιγραφή μιας κατάστασης, συντάσσουμε μια κοινωνική ιστορία, με σκοπό να διδάξουμε αποτελεσματικές και κοινωνικά αποδεκτές αντιδράσεις που θα αντικαταστήσουν ανεπαρκείς ή δυσλειτουργικές αντιδράσεις του παιδιού με ΔΑΦ στην εν λόγω κατάσταση. Κατ’ αυτό τον τρόπο, αφενός βελτιώνεται η συμπεριφορά του αποδέκτη του εκπαιδευτικού υλικού και, αφετέρου, περιορίζονται πιθανές δυσλειτουργικές αντιδράσεις, όπως το αυξημένο άγχος ή η τάση αποφυγής μιας κατάστασης που συνιστά πρόκληση για το άτομο με ΔΑΦ.
Το εγχειρίδιο αυτό υπάρχει διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή τόσο στο site του Ιδρύματος Ωνάση (www.onassis.org) όσο και σε αυτό του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών (www.aia.gr) και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν ελεύθερα να το κατεβάσουν και να το προσαρμόσουν στις ιδιαίτερες ανάγκες του κάθε παιδιού.

Συνταξιδεύοντας με τον αυτισμό: Ένα ενημερωτικό έντυπο που μας αφορά όλους

Η εκπαιδευτική δράση «Boarding Pass στον Αυτισμό» ολοκληρώνεται με ακόμα μία πρωτοβουλία, τη δημιουργία ενός ενημερωτικού φυλλαδίου για όλους τους ταξιδιώτες. Το φυλλάδιο αυτό, το οποίο μπορείτε να βρείτε στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών (ΔΑΑ), καθώς και σε ηλεκτρονική μορφή στα επίσημα sites του Ιδρύματος Ωνάση και του ΔΑΑ, προσφέρει πληροφορίες για τον αυτισμό και για τα εμπόδια που αυτός προκαλεί σε ένα παιδί με ΔΑΦ, ενώ συγχρόνως ενημερώνει για τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσατε να διευκολύνετε και να βοηθήσετε, από τη δική σας πλευρά, το παιδί αυτό τόσο στην αναμονή όσο και κατά τη διάρκεια της πτήσης. Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία στοχεύει ακριβώς στην απελευθέρωση των δυνάμεων αυτών των παιδιών, αλλά και στην ευρύτερη ενημέρωση όλων μας.

Πηγή

 


14/4/18

Ένα καταθλιπτικό παιδί σε κάθε τάξη!



lonely little girl
πηγη

Ένα καταθλιπτικό παιδί σε κάθε τάξη!

 

Βοηθώντας το παιδί μας να αισθάνεται καλά πρέπει να γνωρίζουμε βασικά πράγματα για την συμπεριφορά του. Μήπως παρατηρείτε αλλαγές στο παιδί σας που σας ανησυχούν;
Η κατάθλιψη είναι μια έντονη αίσθηση απόγνωσης, θλίψης και έλλειψης αυτοεκτίμησης. Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται λυπημένοι, αλλά όταν κάποιος έχει κατάθλιψη, το χαμηλό συναίσθημα, επηρεάζει τις κανονικές του δραστηριότητες.
Αίτια της κατάθλιψης
Τα αίτια της κατάθλιψης δεν είναι πλήρως κατανοητά. Πολλοί παράγοντες μπορούν να συμβάλουν, όπως η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου (ή σε παιδιά, μια διαταραχή σχέσεων με τους φίλους τους), μια ασθένεια, το άγχος, τα οικογενειακά προβλήματα (για παράδειγμα, οι γονείς σε διαζύγιο) και προβλήματα στο σχολείο (όπως η παρενόχληση). Μερικά παιδιά είναι πιο ανθεκτικά στις δυσκολίες από τα άλλα, έτσι ενώ κάποια μπορούν να τις αντιμετωπίσουν, άλλα εμφανίζουν κατάθλιψη.
Η Γενετική( οικογενειακή επιβάρυνση) μπορεί εν μέρει να εξηγήσει γιατί μερικοί άνθρωποι είναι πιο επιρρεπείς στην κατάθλιψη. Μπορεί επίσης να εξηγήσει γιατί τα επίπεδα ορισμένων χημικών ουσιών του εγκεφάλου στην κατάθλιψη διαταράσσονται.
Ποιος είναι σε κίνδυνο της κατάθλιψης;
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, πολλοί ψυχίατροι πίστευαν ότι τα παιδιά ήταν ανίκανα να εμφανίσουν κατάθλιψη, επειδή έλειπε η συναισθηματική ωριμότητα. Ωστόσο, τα περισσότερα παιδιά αισθάνονται απόγνωση, θλίψη και έλλειψη αυτοεκτίμησης, κατά καιρούς.
Δύο τοις εκατό τουλάχιστον των παιδιών κάτω των 12 εμφανίζουν σημαντική κατάθλιψη, και στην εφηβεία αυτό αυξάνεται σε πέντε τοις εκατό - που είναι τουλάχιστον ένα παιδί ,σε κατάθλιψη ,σε κάθε αίθουσα διδασκαλίας.
Περισσότερο από το ήμισυ των ενηλίκων που εμφανίζουν κατάθλιψη, λένε ότι μπορεί να εντοπίσουν στο ιστορικό τους, τα πρώτα συμπτώματα πριν την ηλικία των 20.
Τα συμπτώματα της κατάθλιψης σε παιδιά
Υπάρχουν πολλά συμπτώματα που σχετίζονται με την κατάθλιψη, τα οποία μπορεί να είναι δύσκολο να εντοπιστούν. Τα συνήθη συμπτώματα της κατάθλιψης στα παιδιά περιλαμβάνουν:
1.Απλά εμφανίζονται δυσαρεστημένα για μεγάλη χρονική διάρκεια.
2.Πονοκέφαλοι, πόνοι στο στομάχι, αίσθημα κόπωσης και άλλα ασαφή σωματικά ενοχλήματα που φαίνεται να μην έχουν καμία προφανή αιτία.
3.Ηπαραμονή για πολύ χρόνο στο κρεβάτι με όχι καλό ύπνο και ξύπνημα νωρίς το πρωί.
4.Μη καλή απόδοση στο σχολείο.
5.Σημαντικές μεταβολές στο βάρος.
6.Όντας ζωηρό και ευερέθιστο ένα παιδί, μπορεί να γίνει ήσυχο, σκυθρωπό και εσωστρεφές.
7.Η απώλεια ενδιαφέροντος για τις αγαπημένες του ασχολίες.
8.Παρουσιάζει χαμηλή αυτοεκτίμηση ή υποτροπιάζοντα αισθήματα αναξιότητας.
9.Αυτοκτονική διάθεση.
10.Δεν είναι πάντα εύκολο να γίνει αντιληπτή η κατάθλιψη στα παιδιά επειδή είναι λιγότερο ικανά να εκφράζουν τα συναισθήματά τους και συχνά έχουν την τάση να αντιδρούν, με πιο φυσικό τρόπο.
Εάν ανησυχείτε για το παιδί σας, και ειδικά εάν έχετε τα συμπτώματα για περισσότερο από τρεις έως τέσσερις εβδομάδες, θα πρέπει να μιλήσετε με τον γιατρό σας. Η διάγνωση γίνεται συνήθως με βάση το ιατρικό ιστορικό και τα συμπτώματα, οπότε ο γιατρός σας θα πρέπει να μιλήσει με το παιδί Επίσης, μιλήστε και με τους φίλους των παιδιών σας, για περισσότερες πληροφορίες.
Εάν το παιδί σας μιλάει για την αυτοκτονία, θα πρέπει να πάρετε τα πάντα στα σοβαρά και να ζητήσετε συμβουλές των ειδικών.
Τα παιδιά συνήθως ανταποκρίνονται αρκετά γρήγορα στη θεραπεία (παροχή συμβουλών ή ψυχοθεραπεία). Τα αντικαταθλιπτικά σπάνια δίνονται, αλλά μπορεί να είναι χρήσιμα σε ορισμένες περιπτώσεις. Τα περισσότερα παιδιά μπορούν να θεραπευτούν στο σπίτι ή στα εξωτερικά ιατρεία νοσοκομείου, ωστόσο σπάνια χρειάζεται να παραμείνουν στο νοσοκομείο.

Πηγη

 


13/4/18

Σεξουαλικός εκβιασμός παιδιών μέσω διαδικτύου: Ένα συγκλονιστικό βίντεο που πρέπει όλοι να δουν



Σεξουαλικός εκβιασμός παιδιών μέσω διαδικτύου: Ένα συγκλονιστικό βίντεο που πρέπει να όλοι να δουν thumbnail
πηγη

Σεξουαλικός εκβιασμός παιδιών μέσω διαδικτύου: Ένα συγκλονιστικό βίντεο που πρέπει όλοι να δουν!

Η Ελληνική Αστυνομία έχει δημοσιεύσει ένα βίντεο – γροθιά στο στομάχι, που όμως πρέπει όλοι να δούνε, σχετικά με το φαινόμενο του σεξουαλικού εκβιασμού και εξαναγκασμού των παιδιών, μέσω του διαδικτύου.

Ο σεξουαλικός διαδικτυακός εξαναγκασμός και εκβιασμός των παιδιών, γνωστός και ως «sextortion», αφορά στη μεθοδολογία διαδικτυακών δραστών να προσεγγίζουν τα θύματά τους με δόλιο τρόπο, παριστάνοντας συνομήλικους του ιδίου ή του αντιθέτου φίλου, συνομιλώντας μαζί τους, μέσω διαδικτυακών σελίδων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών αυτών, κι αφού αποκτήσουν την εμπιστοσύνη των παιδιών με απατηλούς τρόπους, τους ζητούν υλικό ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων (φωτογραφίες ή βίντεο), για προσωπική δήθεν χρήση ή για επαγγελματική προώθηση, μέσω «ειδικών» (μόντελινγκ κλπ.).
Αποτέλεσμα εικόνας για σεξουαλικος εκφοβισμος παιδιων
πηγη

Αφού παραλάβουν το υλικό, στη συνέχεια ζητούν νέες φωτογραφίες ή βίντεο, με πορνογραφικό όμως αυτή τη φορά περιεχόμενο. Εφόσον τα παιδιά ενδώσουν, τότε οι δράστες αποκαλύπτουν τους πραγματικούς τους σκοπούς, που είναι κυρίως σεξουαλικού ή οικονομικού ενδιαφέροντος.

Το βίντεο δημοσιεύτηκε στο πλαίσιο της πανευρωπαϊκής εκστρατείας «Say No!» για την ενημέρωση των πολιτών σχετικά με το φαινόμενο και πρέπει να δουν τόσο οι γονείς, όσο και τα παιδιά:



Πηγη

 

 


10/4/18

Τελικά γονιός γεννιέσαι ή γίνεσαι; Πολυβραβευμένο βίντεο που αξίζει να το δουν όλοι οι γονείς.



Τελικά γονιός γεννιέσαι ή γίνεσαι; 
Πολυβραβευμένο βίντεο που αξίζει να το δουν όλοι οι γονείς.
Αποτέλεσμα εικόνας για papa video natalie
Υπάρχει μία άβολη αλλά συγχρόνως απλή αλήθεια. Γονιός δεν γεννιέσαι. Γίνεσαι, “περνώντας” μέσα από πολύπλοκες διαδικασίες και διλλήματα, και έχοντας σαν –κύριο- οδηγό το ένστικτο και όλα όσα βίωσες στην οικογένεια στην οποία μεγάλωσες. Δεν είναι καθόλου απλό, ούτε εύκολο να βρεις τα κατάλληλα βήματα που πρέπει να κάνεις για την ανατροφή ενός παιδιού. Και τα πράγματα φαίνονται ακόμη πιο δύσκολα, καθώς διαπιστώνεις ότι εκεί έξω δεν υπάρχει κανένα σχολείο να σε διδάξει πώς να μεγαλώσεις ένα παιδί. Ωστόσο, υπάρχει μία πυξίδα που θα σε καθοδηγήσει. Παρότι δεν θα βρεις πουθενά αναλυτικές οδηγίες και καθολικούς ρητούς κανόνες για την ανατροφή των παιδιών, οι ειδικοί μπορούν να προτείνουν τρόπους αποτελεσματικούς για κάθε οικογένεια ξεχωριστά.
 Η αυθόρμητη διαδρομή
Ποιο δρόμο πρέπει επομένως, να ακολουθήσεις για την ανατροφή των παιδιών σου; Ο πρώτος αυθόρμητος τρόπος που ακολουθούν οι μεγάλη πλειοψηφία των γονιών, τόσοι όσοι είχαν ισορροπημένη παιδική ηλικία, αλλά και εκείνοι που αντιμετώπισαν προβλήματα όταν ήταν παιδιά, είναι να ακολουθήσουν τον τρόπο με τον οποίο μεγάλωσαν. Έχουν “αντιγράψει” και αναπαραγάγουν ό,τι έχουν ζήσει οι ίδιοι σαν παιδιά και τους είναι οικείο και ασφαλές, έστω κι αν, αρκετές φορές δεν το θεωρούν απόλυτα “σωστό” και προσπαθούν να το ταιριάξουν στις σημερινές συνθήκες ζωής και κοινωνικής πραγματικότητας. Αγνοώντας κάποιον άλλον τρόπο ανατροφής, πράττουν εκείνο που γνωρίζουν. Κι αυτό είναι απόλυτα σεβαστό και εκτιμητέο, γιατί προσπαθούν να πετύχουν το καλύτερο για τα παιδιά τους και δεν διστάζουν να κοπιάσουν πολύ γι’ αυτό. Υπάρχουν ωστόσο, και οι περιπτώσεις που ακολουθούν ακριβώς αντίθετο δρόμο. Πρόκειται για εκείνες – τις περιπτώσεις- που τα παιδικά τους βιώματα είναι αρνητικά και επώδυνα. Ακόμη όμως και σε αυτές, σαν αφετηρία παραμένει ο τρόπος που έχουν βιώσει στη δική τους πατρική οικογένεια.
 Μέσα από τα μάτια των παιδιών
Τα παιδιά έρχονται στον κόσμο ως “άγραφα χαρτιά” και κάνουν μια ιδιαίτερα δύσκολη πορεία ανάπτυξης και επιβίωσης, που δεν είναι και τόσο ορατή στα δικά μας ενήλικα μάτια. Σκέψου ότι ξεκινούν με μηδενική εμπειρία, γεγονός που είναι σχεδόν αδύνατο να το αντιληφθείς. Τα παιδιά, από βρέφη, δίνουν το δικό τους μοναχικό και μοναδικό αγώνα για να σταθούν στα πόδια τους, μεταφορικά και κυριολεκτικά, να μιλήσουν, να επικοινωνήσουν, να συμβιώσουν, να γνωρίσουν, να κατανοήσουν και να επιβιώσουν στον κόσμο που τους περιβάλλει, είτε είναι σε γνωστό (στο σπίτι) είτε σε άγνωστο πλαίσιο (πχ στο σχολείο). Αυτές και πολλές άλλες απόλυτα αναγκαίες, είναι οι δεξιότητες που χτίζουν στο δρόμο προς την ενηλικίωση τους.
Γονιός κρατάει το χέρι του παιδιού
 Κάθε οικογένεια είναι μοναδική
Κάθε παιδί, όπως και κάθε γονιός έχει τη δική του μοναδική ιδιαιτερότητα. Γι αυτόν ακριβώς το λόγο, δεν υπάρχουν άκαμπτες “συνταγές” και οδηγίες από τους ειδικούς. Υπάρχουν, όμως, τρόποι που είναι αποτελεσματικοί για την κάθε οικογένεια. Επομένως και για την οικογένειά σου. Για παράδειγμα, υπάρχουν τρόποι ή – καλύτερα – βοηθητικές προτάσεις για τις οικογένειες με στόχο να βελτιώσουν την επικοινωνία των μελών τους. Προτάσεις που ανοίγουν “χώρο” για να εκφραστούν οι δυσκολίες των παιδιών με τους γονείς τους, αλλά και των γονιών με τα παιδιά τους, έτσι ώστε να “χτιστεί” μια αμφίδρομη σχέση. Οι καλύτεροι τρόποι επικοινωνίας στην οικογένεια ενδυναμώνουν επιπλέον την αυτοεκτίμηση των μελών της. Κάθε παιδί ή ενήλικας γονιός με χαμηλή αυτοεκτίμηση, παρουσιάζει δυσκολίες στην επικοινωνία μέσα στο οικογενειακό σύστημα ή στην ευρύτερη κοινωνική ζωή του/της και η οικογένεια είναι ένας χώρος που μπορεί να εκπαιδευτεί και να βελτιώσει αυτές τις δυσκολίες. Επιπρόσθετα, σ’ αυτό το νοητό «χώρο» είναι σημαντικό να μπορούν να εκφράζονται και να αντιμετωπίζονται οι εντάσεις και οι συγκρούσεις της οικογένειας και όχι μόνο, να υπάρχει μοίρασμα και συζήτηση και για τις καλές στιγμές της οικογένειας. Αυτό προτείνεται να γίνεται σε σταθερή βάση όταν υπάρχει δυνατότητα να είναι μαζεμένα όλα τα μέλη.
Αποτέλεσμα εικόνας για papa video natalie
 Απλά εμπιστευτείτε τα…
Κίνηση κλειδί είναι να συνειδητοποιήσεις τον τρόπο με τον οποίο εμπλέκεσαι στα προβλήματα του παιδιού σου. Αν δηλαδή, συνηθίζεις να παίρνεις στους ώμους σου το πρόβλημα του και να το διεκπεραιώνεις πιστεύοντας ότι αυτό οφείλεις να κάνεις, ότι αυτός είναι ο ρόλος σου ως γονιός, ενώ θα ήταν καλύτερα να το βοηθούσες μέσα από την ενεργητική ακρόαση να αποφασίσει το ίδιο και να πάρει την ευθύνη της επιλογής του, στο βαθμό – πάντα – που αντιστοιχεί στην ηλικία του. Μην ξεχνάς ότι ασφαλώς το παιδί μπορεί και πρέπει να αποφασίσει για τις σχέσεις του στο σχολείο. Βεβαίως και είναι το πιο κατάλληλο να αποφασίσει με ποιο παιδί θέλει να παίζει στο διάλειμμα ή με ποιό συμμαθητή του θέλει να κάτσει στο ίδιο θρανίο. Τα παιδιά αξίζουν την εμπιστοσύνη μας, κάτω από προϋποθέσεις που αφορούν στους γονείς και τη δυνατότητα τους να είναι όχι σωστοί γονείς ούτε λάθος γονείς αλλά αποτελεσματικοί.
Αποτέλεσμα εικόνας για papa video natalie
 Αποτελεσματικός γονιός


‘Ένας αλάνθαστος οδηγός για να αποσαφηνίσεις αν είσαι αποτελεσματικός γονιός, είναι τα συναισθήματα που έχεις για τον ίδιο σου τον εαυτό, και αυτό είναι άμεσα συνδεδεμένο με τα συναισθήματα που αναδύονται με το παιδί σου. Αν είσαι αγχωμένος και πιεσμένος από την εργασιακή του καθημερινότητα, τότε θα γίνεις νευρικός και απότομος εντός του σπιτιού, όταν το παιδί σου σε πιέσει να ασχοληθείς μαζί του. Είναι αναγκαίο λοιπόν να βρεθεί ο χρόνος, μαζί και η διάθεση, να δείξεις ενδιαφέρον στις ανάγκες του παιδιού για παιγνίδι ή για βοήθεια στο διάβασμα ή στις εξωσχολικές δραστηριότητες που αναπτύσσει τον ελεύθερο του χρόνο. Είναι απόλυτα κατανοητό και αναγκαίο ότι και εσύ ως γονιός, οφείλεις να διαθέτεις στον εαυτό σου τη δυνατότητα ξεκούρασης και ηρεμίας για να μπορείς να ανταπεξέλθεις πιο αποτελεσματικά στις υποχρεώσεις που έχει ο γονεϊκός σου ρόλος.
 Όλοι μπορούν να μάθουν
Τα μέλη μιας οικογένειας πρέπει να εκπαιδευτούν έτσι ώστε να ακούγονται οι ανάγκες όλων και να γίνεται διαχείριση αυτών των αναγκών με κριτήριο την προτεραιότητα κάθε ανάγκης στην παρούσα χρονική στιγμή. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει διάλογος μεταξύ του ζευγαριού για τις ανάγκες και τις υποχρεώσεις της οικογένειας, δηλαδή, εσύ και ο (η) σύντροφός σου να συν-αποφασίζετε. Είναι επίσης σημαντικό να ακούγεται η γνώμη του παιδιού, όχι απαραίτητα να ακολουθείται, αλλά να εκφράζεται και να συζητιέται με ηρεμία και πραγματική προσοχή στα λεγόμενα του και κυρίως όχι με κρυφό στόχο να του αλλάξεις γνώμη και να το πείσεις ότι εσύ έχεις τη σωστή λύση για τις ανάγκες του. Τα συναισθήματα των παιδιών είναι ένας πολύτιμος οδηγός για το γονιό, όταν εκείνος καταφέρνει να τα ακούει με σοβαρότητα και θετική διάθεση. Αυτό δεν είναι πάντα εύκολο, γιατί προαπαιτεί ότι ο γονιός μπορεί να αντιλαμβάνεται και να κατανοεί πρώτα τα δικά του συναισθήματα. Δεν γίνεται εύκολα ούτε αυτόματα κάτι τέτοιο: θέλει προσπάθεια και εκπαίδευση και σε κάποιες περιπτώσεις πιο ιδιαίτερη και συγκεκριμένη βοήθεια από τους ειδικούς όχι μόνο για να γίνει αποτελεσματικός γονέας αλλά για να νιώθει πιο ισορροπημένα με τον εαυτό του στις όποιες σχέσεις χτίζει και διαμορφώνει. Άλλωστε ο γονεϊκός ρόλος μας αναγκάζει πιο πιεστικά να διαχειριστούμε αποτελεσματικά ότι αφορά τις σχέσεις μας με τους άλλους και η σχέση μας με τους άλλους είναι η σχέση μας με τον ίδιο μας τον εαυτό.


9/4/18

Διάσημος παιδίατρος προειδοποιεί:"Βάλτε επιτέλους όρια στην παιδική παντοδυναμία"....!!



Ο διάσημος παιδίατρος Αλντό Ναουρί προειδοποιεί: Βάλτε επιτέλους όρια στην παιδική παντοδυναμία

Ο διάσημος παιδίατρος Αλντό Ναουρί προειδοποιεί: Βάλτε επιτέλους όρια στην παιδική παντοδυναμία
πηγη

 

Τα σημερινά παιδιά δεν πάνε καλά. Μπορεί να είναι υγιέστερα, αλλά είναι υπερκινητικά, έχουν προβλήματα στο σχολείο και δυσκολεύονται να αυτονομηθούν. Τι φταίει; Ο υπερβολικός φιλελευθερισμός στο σπίτι, απαντά ο πιο γνωστός παιδίατρος της Γαλλίας.
Το βιβλίο του Γάλλου παιδιάτρου Αλντό Ναουρί «Εκπαιδεύοντας τα παιδιά – Όρια στην παιδική παντοδυναμία«, μπορεί να κυκλοφόρησε το 2012, όμως παραμένει ένα από τα πλέον ευπώλητα, παρά τις… αιρετικές του θέσεις. Όπως χαρακτηριστικά θα διαβάσετε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου:
[Ο Ναουρί] προτρέπει τις μαμάδες να πάψουν να «ασκούν γοητεία» στα παιδιά τους, τους μπαμπάδες να μην αρκούνται στο ρόλο του παρατηρητή, και τους δύο γονείς να δώσουν έμφαση στη μεταξύ τους σχέση. Στηλιτεύει τη «γλυκερή ψευδοστοργή» των σημερινών γονιών, που δεν διαπαιδαγωγεί αλλά συντηρεί την αίσθηση της παιδικής παντοδυναμίας υπονομεύοντας το μέλλον.
Στη σύγχρονη επιταγή «Μπορείς και δικαιούσαι να τα έχεις όλα» ο Αλντό Ναουρί αντιτάσσει: «Δεν μπορείς να τα έχεις όλα, αλλά μπορείς να παλέψεις για να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερα». Στα συνεχή «ναι» των γονιών που διαλύουν τον ατομικό ψυχισμό και τον κοινωνικό ιστό αντιπαραβάλλει ένα «όχι» που καταφάσκει στη ζωή!
Αποτέλεσμα εικόνας για βαλτε ορια στην παιδικη παντοδυναμια
πηγη

Με αφορμή το εν λόγω βιβλίο, ο Ναουρί μίλησε εκείνη την εποχή στο περιοδικό “Le Point” και αυτά που είπε θα σας κάνουν σε μεγάλο βαθμό να σκεφτείτε το πώς μεγαλώνετε τα παιδιά σας…
Le Point: Τα παιδιά μας πηγαίνουν τόσο άσχημα;
Aldo Naouri: Πιστεύω ναι. Στα 40 χρόνια που εξασκώ το επάγγελμα μου, βλέπω πόσο τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η φυσική τους υγεία έχει βελτιωθεί αισθητά, αλλά παρουσιάζουν εδώ και 10 ή 15 χρόνια, προβλήματα συμπεριφοράς και αναπτύξεως άγνωστα παλαιότερα.
Le Point: Παραδείγματος χάριν;
Aldo Naouri: Παρουσιάζουν δυσκολίες σχετικές με την καθυστέρηση της εκμάθησης της γλώσσας, σχολικά προβλήματα, προβλήματα υπερκινητικότητας. Η απόδειξη; Η απίστευτη ανάπτυξη των επαγγελμάτων όπως αυτά που σκοπεύουν σε «αποκατάσταση» και αναφέρονται στην ψυχομετρία ή την ορθοφωνία.
Le Point: Κατά την γνώμη σας, προτού οι γονείς καταφύγουν στον ψυχολόγο, πρέπει να εκπληρώσουν τον καθοδηγητικό τους ρόλο καθόλη την διάρκεια της παιδικής ηλικίας. Όμως δεν το κάνουν, γιατί;
Aldo Naouri: Στο βάθος αυτής της «αδυναμίας της καθοδήγησης», υπάρχουν δύο βασικά γεγονότα. Το πρώτο είναι ο έλεγχος από το 1975 των γεννήσεων με την αντισύλληψη. Προφανώς με χαροποιεί. Αλλά αλλάζει τα πάντα. Το μωρό δεν είναι πλέον ένα αθέλητο αποτέλεσμα της σεξουαλικής πράξεως, αλλά το αποτέλεσμα της θελήσεως και των δύο, τοποθετούμενο επομένως στην κορυφή του οικογενειακού οικοδομήματος.
Το δεύτερο είναι το πέρασμα την ίδια περίοδο από μια κοινωνία της στερήσεως σε μια κοινωνία της αφθονίας. Προφανώς και αυτό με ικανοποιεί. Όμως σε μια κοινωνία της στερήσεως όπως εκείνη που γνωρίσαμε πριν από το 70, το ενδόμυχο μήνυμα που υπήρχε στην εκπαίδευση ήταν: «Δεν μπορείς να τα έχεις όλα». Παρείχετο μια κατάσταση που το λιγότερο που μπορούσε να χαρακτηριστεί ήταν αυτή της διάψευσης (ματαίωσης), αυτή που οι ψυχαναλυτές ονομάζουν έλλειψη και που είναι κατά την γνώμη μου ουσιαστική στην εκπαίδευση ενός παιδιού από την ποιο μικρή ηλικία. Σήμερα το μήνυμα της καταναλωτικής κοινωνίας, επομένως και των ίδιων των γονέων είναι «Όχι μόνο μπορείς να τα έχεις όλα, αλλά όπως και εμείς, έχεις δικαίωμα σε όλα».
Le Point: Υπαινίσσεστε ότι είναι οι μεσαίες τάξεις που πρέπει να αναλάβουν την καθοδήγηση των παιδιών τους.
Aldo Naouri: Απόλυτα. Γιατί αυτές ήταν που ωφελήθηκαν από την αύξηση του πλούτου. Πως να αναθρέψουν τα παιδιά τους μέσα σε μια αφθονία που είναι τόσο νέα; Με κίνδυνο να σοκάρω, σκέπτομαι πως οι ανώτερες τάξεις της κοινωνίας που είχαν αυτή την κληρονομιά και δεν γνώρισαν τον βάρβαρο πλουτισμό, πορεύονται καλλίτερα, γιατί συνεχίζουν να έχουν την διάψευση στην εκπαίδευση, είτε ευχαριστεί είτε όχι τα παιδιά.
Le Point: Η θεωρία σας εφαρμόζεται ίσως στις καλές συνοικίες, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας σήμερα αποκλείεται από την αφθονία. Τα παιδιά των δύσκολων συνοικιών είναι απογοητευμένα και δεν πάνε καλά.
Aldo Naouri: Προέρχομαι και εγώ από την μιζέρια, από την οποία κατάφερα να βγω και δεν είμαι ο μόνος από την γενιά μου. Μεγάλωσα όμως σε μια εποχή όπου το μήνυμα της ήταν: «Δεν μπορείς να τα έχεις όλα, αλλά μπορείς να αγωνισθείς για να έχεις όσο το δυνατόν περισσότερα». Αυτό που είναι φοβερό, είναι να μεγαλώνεις στη στέρηση και η κοινωνία να σε κάνει να πιστεύεις ότι έχεις δικαίωμα για τα πάντα. Είναι κάτι που μπορεί να σε τρελάνει.
Le Point: Γιατί τόσοι πολλοί γονείς παραπονιούνται, ότι δεν μπορούν να έχουν καθοδηγητικό ρόλο;
Aldo Naouri: Αυτό που θεμελιώνει την καθοδηγητικότητα δεν είναι ο θυμός, δεν είναι τα χαστούκια ή το ξύλο τα οποία καταδικάζω, είναι η ιεραρχία μέσα στην οικογένεια και προπάντων η αίσθηση ότι υπάρχει. Όταν δεν υπάρχει η ελάχιστη αμφιβολία πάνω στο δικαίωμα του καθοδηγείν, όταν δεν χρησιμοποιούμε μεθόδους δελεασμού, τότε ο ρόλος του καθοδηγητή λειτουργεί. Πολλοί γονείς εμπλέκονται σε διαπραγματεύσεις, σε παζάρια με τα παιδιά τους. Όμως διαπραγματευόμαστε με ένα άτομο ίσο με εμάς!
Le Point: Αυτό το άτομο δεν είναι ένα παιδί;
Aldo Naouri: Ένα μικρό παιδί είναι μια προσωπικότητα άξια σεβασμού. Αλλά όχι δεν είναι ακόμη ένας ισότιμος συνομιλητής.
Le Point: Μα δεν είναι δικό σας λάθος, των παιδιάτρων, των ψυχολόγων και των υπολοίπων ειδικών για τα παιδιά, που οι γονείς δεν αισθάνονται ως καθοδηγητές; Τα βιβλία και οι μεγάλες θεωρίες που γνωρίζετε και που εξασκείτε, δεν αποδεικνύουν ότι εσείς είστε που έχετε αποστερήσει αυτό τον ρόλο;
Aldo Naouri: Απόλυτα! Μα μην με βάζετε και μένα μέσα. Όλο μου το έργο, εδώ και τριάντα χρόνια, αποτελείται ακριβώς από την προσπάθεια να πείσει τους γονείς να επανεύρουν την θέση τους και να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη στους εαυτούς τους. Είχα πει στην Françoise Dolto*: «Λόγω των απόψεών σας οι γονείς έχουν μουγγαθεί, γι’αυτό τους συμβουλεύω να μην σας ακούν!». Είχε ένα τέτοιο ταλέντο ώστε καθιστούσε τους γονείς παράλυτους. Προτιμώ τους γονείς που κάνουν λάθη, αλλά αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και τα δικαιώματά τους αυτοί «υψηλά ιστάμενοι» και τα παιδιά «χαμηλά», παρά αυτούς που καταφεύγουν στις συνταγές των ψυχιάτρων.
Le Point: Ισχυρίζεστε, εσείς ο φανατικός της ψυχαναλύσεως ότι η θέση που έχει πάρει το υποσυνείδητο μέσα στην κοινωνία μας είναι εμπόδιο στην εκπαίδευση!
Aldo Naouri: Μα η εκπαίδευση δεν είναι διαδικασία θεραπευτική! Είναι μια δέσμευση των ορμών! Η λέξη η οποία μπορεί να κάνει την μεγαλύτερη ζημιά μέσα στις οικογένειες είναι η λέξη «τραυματικός». Φοβόμαστε μήπως την υποστούν τα παιδιά και έτσι υφίστανται πολύ καλά την απογοήτευση, τους εμποδίζουν να μεγαλώσουν…Είναι όπως όταν έρχονται στον παιδίατρο με τα οκτάχρονα παιδιά τους, μαζί με ένα μπιμπερό ή με μια πιπίλα στο στόμα, γιατί ο γονιός δεν ξέρει πώς να το αποτρέψει χωρίς να το «τραυματίσει». Αρκεί να τους το πάρει!
Le Point: Χρησιμοποιείτε λέξεις πολύ σκληρές για τους γονείς, μα είναι προπάντων οι μητέρες που ως συνήθως μέσα στα γραπτά σας, κατηγορούνται για όλα τα κακά. Θα έλεγε κανείς ότι μετά από 40 χρόνια συναναστροφή στο ιατρείο σας, δεν μπορείτε ούτε να τις βλέπετε!
Aldo Naouri: Αντιθέτως, συμπάσχω με την μοίρα τους και θέλω να τις βοηθήσω! Τις έχουν κάτω από μια μεγάλη πίεση αυτή της μητρότητας και εκείνη του επαγγέλματος, που για να κρατηθούν έχουν βρει ένα τρόπο απλό να επιμελούνται του ναρκισσισμού τους: να αγαπιούνται από τα μικρά παιδιά τους ευχαριστώντας τα σε όλα, τιθέμενες καθολοκληρίαν στην διάθεσή τους. Πρόκειται για καταστροφή!
Le Point: Όμως οι σημερινές γυναίκες εργάζονται, επενδύουν έξω από τα παιδιά τους. Πώς μπορούν να τεθούν στην διάθεσή τους;
Aldo Naouri: Προσπαθώντας να ανακτήσουν κάθε βράδυ σε μιάμιση ώρα τις δέκα ώρες της απουσίας τους! Τι λάθος! Προσπαθώ να τις πείσω ότι η παρουσία τους δεν έχει την σημασία που της δίνουν και πως τα μωρά τους, πέντε λεπτά αφότου τις βρήκαν, είναι σαν να τις είχαν όλη την ημέρα. Δεν χρειάζεται κάτι να «ανακτήσουν».
Le Point: Αισθάνεται κανείς την εμπάθεια σας για τους πατεράδες… Είναι λίγο έντονο, μόλις εξήλθαμε από την πατριαρχική κοινωνία, μόλις που άντρας και γυναίκα βιώνουν την ισότητα και παραπονιέστε για τους φτωχούς πατεράδες.
Aldo Naouri: Παραδέχομαι την εμπάθεια. Αλλά ο πατέρας και η μητέρα δεν είναι ίσοι. Οι ενδομήτριες σχέσεις αφήνουν ίχνη ανεξίτηλα στα παιδιά, που γνωρίζουν αμέσως ποια είναι η μητέρα τους από την οποία δεν μπορούν να «απαλαγούν», ενώ ο πατέρας για ένα μωρό είναι ένας ξένος. Η μητέρα οφείλει να επενδύσει στο λόγο της και η κοινωνία να την στηρίξει στην αρμόζουσα θέση της, η οποία δεν είναι ανταλλάξιμη με αυτή της άφωνης μαμάς. Κάνουμε το αντίθετο και όλος ο κόσμος χάνει. Θυμόσαστε την αναφορά του δικαστή Bruel πάνω στην βία στα περίχωρα το 1998. Η διάγνωση ήταν χωρίς
αμφιβολία: έλλειψη του πατέρα!
Le Point: Όμως οι πατεράδες του σήμερα είναι περισσότερο παρόντες, επενδύουν πολύ περισσότερα στα παιδιά τους.
Aldo Naouri: Είναι θαυμάσιο, αλλά για μια φορά ακόμα, αν δεν επενδύσουν και δεν αναγνωρισθούν στον ρόλο τους από την φωνή της μητέρας και ολόκληρη την κοινωνία, αν θεωρούνται σαν δεύτερες μητέρες, δεν υπάρχει τίποτα να προσθέσουν στην εκπαίδευση του παιδιού. Ένας πατέρας μπορεί να είναι συνέχεια παρών και να μην έχει καθόλου λόγο. Έτσι το βλέπω! Δεν πρόκειται για την εισαγωγή μιας άδειας πατρότητος των δέκα πέντε ημερών με την οποία θα επαναφέρει την θέση του. Είναι ενθαρρυντικό η κοινωνία και οι μητέρες να δεχτούν, ότι ο πατέρας παίζει σπουδαίο διαλεκτικό ρόλο στην εκπαίδευση: ελκύστε τη μητέρα προς την θηλυκότητά της και θρυμματίστε την σχέση μητέρας παιδιού.
Le Point: Αν αυτή η «ανεπάρκεια στην εκπαίδευση» διαιωνίζεται, σε τι κίνδυνους εισέρχεται η κοινωνία;
Aldo Naouri: Ένα άτομο του οποίου η παιδική παντοδυναμία δεν έχει σταματήσει από την συνεχή εκπαίδευση, στην ώριμη ηλικία θα ζει στην αγωνία, στην φιλαυτία και στη μονομανία. Τους αναγνωρίζω αμέσως αυτούς τους ενήλικες! Αν οι γονείς δεν επαναεπενδύσουν στο ρόλο τους, η κοινωνία μας κινδυνεύει με ρήξη στο κοινωνικό ιστό, ο οποίος είναι ήδη παρόν. Κινδυνεύει να μείνει ακυβέρνητη.
Le Point: Στο βάθος ποιο είναι για σας το παιδί το σωστά μεγαλωμένο;
Aldo Naouri: Είναι το ήρεμο παιδί.
*Françoise Dolto (1908 –1988), γνωστή γαλλίδα παιδίατρος και ψυχαναλύτρια που ασχολήθηκε με την
ψυχανάλυση των παιδιών.


Πηγη

 


7/4/18

Τι θα συμβεί στο παιδί σε 10 μέρες, αφότου του κόψετε την επιπλέον ζάχαρη



Αποτέλεσμα εικόνας για παιδι γλυκα
πηγη

Τι θα συμβεί στο παιδί σε 10 μέρες, αφότου του κόψετε την επιπλέον ζάχαρη

Μειώνοντας την ποσότητα της ζάχαρης στη διατροφή των παιδιών, ειδικά εκείνων που είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, μειώνονται μέσα σε 10 μόλις ημέρες οι πιθανότητες για πολλές μεταβολικές νόσους, σύμφωνα με μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Obesity.
Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι οι γονείς πρέπει να δώσουν μεγαλύτερη προσοχή στην ζάχαρη που καταναλώνει το παιδί, παρά στις συνολικές θερμίδες που παίρνει, όταν επιδιώκουν να κάνουν αλλαγές στη διατροφή των παιδιών τους.
Το μεταβολικό σύνδρομο είναι μια ομάδα ασθενειών που εμφανίζονται ταυτόχρονα, όπως υπέρταση, υψηλή γλυκόζη, περίσσεια λίπους γύρω από τη μέση και μη φυσιολογικά επίπεδα χοληστερόλης, που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή νόσο, εγκεφαλικό επεισόδιο και διαβήτη.
Η ηπατική νόσος και ο διαβήτης τύπου 2, ασθένειες που σχετίζονται με το μεταβολικό σύνδρομο, έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια μεταξύ των παιδιών σε όλο τον κόσμο και ειδικά στην “Δύση”, λόγω της παχυσαρκίας και άλλων συνθηκών που προκαλούνται κυρίως από την κακή διατροφή.

Πώς έγινε η έρευνα

Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο Touro στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ προσπάθησαν να βρουν αν τα σωρευτικά αποτελέσματα της μεταβολικής νόσου οφείλονται στην παχυσαρκία, τις θερμίδες ή κάτι άλλο στη διατροφή. Βρήκαν ότι ο περιορισμός της ζάχαρης στα παιδιά, χωρίς να αλλάξει το σωματικό τους βάρος από κάποια άλλη δίαιτα κλπ μείωσε δραματικά τα συμπτώματα του μεταβολικού συνδρόμου.
Για τις ανάγκες της έρευνας οι επιστήμονες εξέτασαν τις περιπτώσεις 44 παιδιών ηλικίας 9-18 ετών. Όλα τα παιδιά ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα και όλα είχαν επιδείξει σαφή συμπτώματα μεταβολικού συνδρόμου. Τα παιδιά ακολούθησαν μια συγκεκριμένη διατροφή επί 9 ημέρες, όπου διατήρησαν την πρωτεΐνη, το λίπος και τους υδατάνθρακες που συνήθως κατανάλωναν, αλλά μείωσαν την πρόσληψη ζάχαρης από το 28% της διατροφής τους στο 10%.
Η ζάχαρη που κόπηκε από τη διατροφή των παιδιών αντικαταστάθηκε με άμυλο, όπως κουλούρια, δημητριακά και ζυμαρικά, αν και τα παιδιά μπορούσαν ελεύθερα να πάρουν φυσική ζάχαρη μέσω των φρούτων.
Μετά τις 9 ημέρες, οι ερευνητές διαπίστωσαν σαφή μείωση στην πίεση του αίματος, τα τριγλυκερίδια, την κακή χοληστερόλη, τη γλυκόζη νηστείας και τα επίπεδα ινσουλίνης και βελτίωση της ηπατικής λειτουργίας σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά.
http://www.upi.com

Πηγη